Melancholic

Una canción melancólica

Una canción melancólica

by Bagacean Cristina

o melodie trista despre plecarea unui coleg din echipa. Il cheama Cosmin si colegele lui (teo si cristina) sunt foarte triste ca pleaca la o alta firma. speram ca nu va mai intalni asa colege faine ca noi.

by Bagacean Cristina

o melodie trista despre plecarea unui coleg din echipa. Il cheama Cosmin si colegele lui (teo si cristina) sunt foarte triste ca pleaca la o alta firma. speram ca nu va mai intalni asa colege faine ca noi.

by endah yugowati

by endah yugowati

by endah yugowati

by endah yugowati

by Ben Teng

by Ben Teng

by Ben Teng

by Ben Teng

by Elena Rotari

Am nevoie de un fond muzical pentru un clip. Tânărul pleacă cu trenul din gara unui oraș, hotărât să lase în urmă o iubire neîmplinită. E trist, regretă ceea ce a fost frumos, dar e nerăbdător să fie fericit. Vagonul se umple de oameni străini. Mi-e inima strânsă, e şapte şi zece, Mă-ntorc la fereastră şi stau ca pe spini.

by Elena Rotari

Am nevoie de un fond muzical pentru un clip. Tânărul pleacă cu trenul din gara unui oraș, hotărât să lase în urmă o iubire neîmplinită. E trist, regretă ceea ce a fost frumos, dar e nerăbdător să fie fericit. Vagonul se umple de oameni străini. Mi-e inima strânsă, e şapte şi zece, Mă-ntorc la fereastră şi stau ca pe spini.

by Alejandro Escalante

I want a vintage song from the 1950s in English, sung by a male voice. A song worthy of a rainy night in some remote town in the United States of America. The lyrics have to be sad and melancholic.

by Alejandro Escalante

I want a vintage song from the 1950s in English, sung by a male voice. A song worthy of a rainy night in some remote town in the United States of America. The lyrics have to be sad and melancholic.

by jagoda zietara

Zwrotka 1 Pamiętam każdy twój szept, jakby to było dziś, nawet cisza między nami miała własny rytm. Miasto tętniło, a my razem z nim, teraz tylko echo w duszy i niedopity drink. Zostały zdjęcia, których nie chcę już znać, uśmiechy, które bolały bardziej niż płacz. Mówiłaś: „będę” – dziś nie wiem, gdzie jesteś, czy też czujesz chłód, gdy wracasz w to miejsce? Refren Nie dzwoń już, nie pisz mi wię

by jagoda zietara

Zwrotka 1 Pamiętam każdy twój szept, jakby to było dziś, nawet cisza między nami miała własny rytm. Miasto tętniło, a my razem z nim, teraz tylko echo w duszy i niedopity drink. Zostały zdjęcia, których nie chcę już znać, uśmiechy, które bolały bardziej niż płacz. Mówiłaś: „będę” – dziś nie wiem, gdzie jesteś, czy też czujesz chłód, gdy wracasz w to miejsce? Refren Nie dzwoń już, nie pisz mi wię