خاکِ تلخِ من
A
arongostar.co@gmail.com
wide
reverse swells
and emotionally close
Persian sad pop-rap in G minor with slow half-time kick
spare piano ostinato
muted bass pulse
and restrained string swells; verse one stays intimate and close-mic
pre-chorus opens with rising harmonies and breathy doubles
chorus hits with aching unison vocals and shouted gang-repeat on the key line
the rap section tightens rhythm with percussive phrasing
then the final chorus widens with ad-lib echoes
and a soft cymbal lift. Mix is dark
作成日：6月 7, 2026
歌詞
[Verse 1]
پسرم، دخترم، گوش کنین
من از تهِ این زخم میگم
از کوچههایی که بوی ترس میداد
از نانِ کم، از شبِ بد
من دیدم آدم، آدم رو گم کرد
دیدم امید، زیرِ پا مُرد
دیدم که دستِ خالیِ من
چطور جلوی جهان کم آورد
[Pre-Chorus]
خواستم ببرمتون
به یک زندگیِ امن
اما جیبِ من تهی بود
دلِ من پر از غم
[Chorus]
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
متنفرم، ببخشید، بچههای من
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
ببخشید، ببخشید، من کم آوردم
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
(ببخشید ما رو) (ببخشید ما رو)
[Verse 2]
من هر روز
با شرمندگی بیدار شدم
چشمام پر از خستگی
دستم پر از قرض و غم
نه راهِ رفتن داشتم
نه پولِ نفس تازه
نه سقفی که امن باشه
نه آیندهای به اندازه
شما خوابِ باغ میدیدین
من بیدارِ دیوار بودم
شما دنبالِ خنده بودین
من توی صف، گرفتار بودم
[Rap]
من از اتوبوسِ شلوغ
تا ادارههای بیروح
از تحقیرِ نانِ خیس
تا نگاهِ سردِ هر کوچه سوختم
من هرچی دویدم، نرسیدم
هرچی خواستم، ازم گرفتن
تو این قفسِ بیپنجره
حتی گریههامم پس زدن
به مادرت گفتم تحمل کن
به خودم گفتم صبور باش
ولی صبرِ من ته کشید
وقتی دیدم شما بزرگ شین و باز
همون ترس، همون کمبود
همون زخم، همون تکرار
من موندم و یک عالمه حسرت
که شد روی شونههام سنگینبار
[Bridge]
اگه روزی نفسم برید
بدونین دوستتون داشتم
اگه از من فقط شکست موند
بدونین جنگیده بودم
[Chorus]
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
متنفرم، ببخشید، بچههای من
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
ببخشید، ببخشید، من کم آوردم
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
(ببخشید ما رو) (ببخشید ما رو)
[Outro]
دخترم، پسرم، من شرمندهام
که نتونستم براتون
یک زندگیِ خوب بسازم
فقط همین بغض رو
فقط همین قصه رو
از من به یادگار نگه دارین
پسرم، دخترم، گوش کنین
من از تهِ این زخم میگم
از کوچههایی که بوی ترس میداد
از نانِ کم، از شبِ بد
من دیدم آدم، آدم رو گم کرد
دیدم امید، زیرِ پا مُرد
دیدم که دستِ خالیِ من
چطور جلوی جهان کم آورد
[Pre-Chorus]
خواستم ببرمتون
به یک زندگیِ امن
اما جیبِ من تهی بود
دلِ من پر از غم
[Chorus]
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
متنفرم، ببخشید، بچههای من
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
ببخشید، ببخشید، من کم آوردم
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
(ببخشید ما رو) (ببخشید ما رو)
[Verse 2]
من هر روز
با شرمندگی بیدار شدم
چشمام پر از خستگی
دستم پر از قرض و غم
نه راهِ رفتن داشتم
نه پولِ نفس تازه
نه سقفی که امن باشه
نه آیندهای به اندازه
شما خوابِ باغ میدیدین
من بیدارِ دیوار بودم
شما دنبالِ خنده بودین
من توی صف، گرفتار بودم
[Rap]
من از اتوبوسِ شلوغ
تا ادارههای بیروح
از تحقیرِ نانِ خیس
تا نگاهِ سردِ هر کوچه سوختم
من هرچی دویدم، نرسیدم
هرچی خواستم، ازم گرفتن
تو این قفسِ بیپنجره
حتی گریههامم پس زدن
به مادرت گفتم تحمل کن
به خودم گفتم صبور باش
ولی صبرِ من ته کشید
وقتی دیدم شما بزرگ شین و باز
همون ترس، همون کمبود
همون زخم، همون تکرار
من موندم و یک عالمه حسرت
که شد روی شونههام سنگینبار
[Bridge]
اگه روزی نفسم برید
بدونین دوستتون داشتم
اگه از من فقط شکست موند
بدونین جنگیده بودم
[Chorus]
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
متنفرم، ببخشید، بچههای من
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
ببخشید، ببخشید، من کم آوردم
متنفرم از سانت به سانت خاک وطن
(ببخشید ما رو) (ببخشید ما رو)
[Outro]
دخترم، پسرم، من شرمندهام
که نتونستم براتون
یک زندگیِ خوب بسازم
فقط همین بغض رو
فقط همین قصه رو
از من به یادگار نگه دارین