Vossies se plaasdam

Die stofpad lê stil agter ons,
die dag raak lank en goud
Die cruiser rol stadig plaas toe,
vol stories wat ons saam onthou
Vensters oop, die wind praat sag,
die wêreld voel skielik klein
Elke draai bring rus nader,
hier los ons alles agter, fyn
By Vossies se plaasdam lê die water stil,
soos ’n asem wat lank terughou
Die riete fluister in die aand,
en die son gee sy laaste goud
Ons sit en maak gereed vir visvang,
lyne sny deur die donker glas
Hier leer jy weer van wag en hoop,
van tyd wat nie jaag nie, maar pas
Die water beweeg om elke lyn,
’n sagte sirkel in die nag
Sterre breek oop bo ons koppe,
soos beloftes sonder vrae gevra
’n Slukkie whiskey warm die keel,
brand lig, maar voel vertroud
Dit meng met lag en stilte saam,
soos vriende wat mekaar onthou
Die cruiser staan naby die wal,
stof op sy bak, maar trots en stil
Hy het ons hierheen gebring vanaand,
en hy sal weer, wanneer ons wil
Nou kyk ons net hoe water praat,
hoe skadu’s stadig skuif
By dié dam raak alles sag,
selfs dinge wat lank blyf
Visvang word meer as net ’n stok en lyn,
dis ’n rede om stil te raak
Om te luister na die nag se hart,
en alles wat jy gewoonlik miskyk
Die water vat elke woord weg,
en gee net vrede terug
By Vossies se plaasdam verstaan jy weer,
wat dit is om genoeg te hê, genoeg